Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur

Hoge kunst

28 april 2020 | 120w | lisette | 3 |

Vreselijk moeilijk leek het me om te dansen. Motorisch niet zo geschikt voor al die pasjes en ik kon me niet laten leiden.
In de tijd waarin je vrij kon swingen op de hitparade deed ik wel mee, maar nooit van harte. En als er een trouwpartij was, verdween ik op strategische momenten naar de wc.
Zonder dansen vond ik het leven ook best.

Tot ik me liet overhalen mee te gaan naar modern ballet. Woorden waren niet nodig voor het verhaal, het werd me dansend verteld. Niet ikzelf, maar mijn geest werd uitgenodigd om mee te doen. Dat kostte me nauwelijks moeite. Alsof er met een penseel over mijn hersens werd gestreken.
Het leven is er lichter door geworden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »