Ik leerde Charlotte kennen in het studentenhuis.
Wat ze studeerde, weet ik niet, maar wel dat ze leefde in een niet-bestaande werkelijkheid. Ze was namelijk getrouwd met een bekende popmuzikant. Alleen wist die dat zelf niet.
In haar hallucinaties belde ze hem, altijd ’s nachts. Wanneer haar ‘geliefde’ uit pure wanhoop een ander telefoonnummer nam, wist ze dat in korte tijd te achterhalen. Zij had de tijd.
Ze klom op het dak van ons huis om hem te zoeken. Wij belden de politie. Ze werd afgevoerd, kwam in een GGZ-instelling terecht. Onze huurbaas zegde haar de huur op. Zo verdween ze uit ons leven.
Soms ben ik benieuwd hoe het haar vergaat. De popmuzikant is bevrijd. Zij niet, vrees ik.

@Lisette, mooi beschreven.
Geboeid gelezen.
@Willem en @Levja: dank, het blijft een verdrietig verhaal.
Helaas weten we weinig tot niets over de waan van de dag, laat staan over wat in ieders hoofd zich afspeelt.