Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Liefde, Mensen

Geen afscheid

6 mei 2020 | 120w | Erik van der Velden | 5 |

Foute boel. Zij belt mij. Ik wil niet opnemen. Waarom bestaat dit moment? Mijn ogen branden. Mijn keel droogt op. Schraal, pijnlijk. Nog geen woord gesproken. De ringtone smeekt. Ik moet sterk zijn. Zij is sterk.
‘Hallo mam.’
Gesnotter doorbreekt pijnlijke seconden.
‘Dag jongen. Ik hou heel veel van jou.’
De woorden verteren me. Ik besef het meteen. Het is over. Ze zucht. Ik duizel. Een herinnering schreeuwt. Ik word geen kasplant. Nooit!
‘Ik ben bij je, mam.’
Onwerkelijke waarheid. Meedogenloze afstand.
‘Hang niet meer op. Nooit meer!’ Ik ga liggen en knuffel de hoorn.
‘Ik ben bij je, mam. Ik hou ook van jou.’
Zacht wieg ik haar in slaap. Als ze gaat, is ze bij me. Voor altijd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Erik van der Velden of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »