Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij

Galerie De Grutter

12 november 2020 | 120w | Blues | 4 |

Dadelijk ga ik weer opgetogen naar de supermarkt.
Met dank aan de mondkapjes.
Vrijwel iedereen draagt ze nu.
Niet dat ik me er nu veilig voel, of veiliger.
Dat niet.
Ik heb er een mooie galerie bij gekregen.
Een kleine beloning in een grauwe tijd.
Het is niet de variatie aan mondkapjes die me aanzet tot een bezoek driemaal daags, het zijn de spiegels van de ziel die erboven huizen.
Ik word niet meer afgeleid door afhangende mondhoeken, fel gekleurde lippen, een slecht verzorgd gebit of te dik bepoederde wangen.
Dat alles is nu gemaskeerd.
Wat rest, zijn de ogen, de blik.
De verscheidenheid en de mogelijke interpretaties lijken oneindig.
Het wachten is nog op een catalogus bij de ingang.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Blues of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »