Dadelijk ga ik weer opgetogen naar de supermarkt.
Met dank aan de mondkapjes.
Vrijwel iedereen draagt ze nu.
Niet dat ik me er nu veilig voel, of veiliger.
Dat niet.
Ik heb er een mooie galerie bij gekregen.
Een kleine beloning in een grauwe tijd.
Het is niet de variatie aan mondkapjes die me aanzet tot een bezoek driemaal daags, het zijn de spiegels van de ziel die erboven huizen.
Ik word niet meer afgeleid door afhangende mondhoeken, fel gekleurde lippen, een slecht verzorgd gebit of te dik bepoederde wangen.
Dat alles is nu gemaskeerd.
Wat rest, zijn de ogen, de blik.
De verscheidenheid en de mogelijke interpretaties lijken oneindig.
Het wachten is nog op een catalogus bij de ingang.
« Zwaaiende hand
Direct resultaat »
« Zwaaiende hand Direct resultaat »
Column, Maatschappij
Galerie De Grutter
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Blues of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Zwaaiende hand Direct resultaat »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie schets van de hedendaagse samenleving.
Iedere zin op een nieuwe regel plaatsen is stilistisch niet heel fraai en voegt ook niets toe. Het is geen poëzie immers, maar een verhaaltje of een column. Gewoon doorschrijven dus en pas op een nieuwe regel beginnen als een nieuwe alinea gewenst is.
Voor de goede orde, beste Blues, ik heb de wijsheid niet in pacht, maar geef mijn mening en opbouwende kritiek. En een hartje.
Dank voor je reactie en je hartje Ewald.
Ik waardeer het dat je de moeite neemt om te reageren.
Ook ik heb uiteraard de wijsheid niet in pacht. Ik plaats wel iedere zin bewust op een nieuwe regel, om te vertragen.
Op mij heeft het dat effect, als ik het zelf lees.
Rust.
Vandaar dus.
Dat doet uiteraard niets af aan het feit dat het stilistisch wellicht niet fraai is.
Zelf ga ik zo min mogelijk naar de supermarkt en vooral in de rustige tijden. Zelden heb ik zo een hekel aan de medemens als in de supermarkt. De boodschappenkar midden in het gangpad verlaten om even iets te pakken in een andere gang, het karretje zo neerzetten dat je er echt niet voorbij kunt. Ik zie alleen maar mensen die ik zo snel mogelijk uit mijn leven wil hebben. Mondkapje of niet, echt opgetogen kan ik van een supermarktbezoek beslist niet worden. Doet echter niets af van het prettig te lezen stuk hier. Grt
Dank voor je reactie Luc.
Mooi stuk Blues. Fijne positieve kijk op een vervelende verplichting. Goed opgebouwd ook, ik dacht inderdaad eerst dat het om de verschillende mondkapjes ging, maar het eindigt veel mooier 🙂
Dank voor je reactie Inge.