Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Familie, Fictie

De begrafenis van ome Willem

20 januari 2020 | 120w | Joop Rozema | 5 |

Toen ik mijn ogen weer opendeed, zag ik dat het graf wit betegeld was.
‘Het is een smeerkuil,’ dacht ik, ‘de monteurs kunnen aan de haken naar beneden klauteren.’
Om mij heen kleedde iedereen zich uit.
Even zag ik het gaskamerbeeld. ‘Nu gaan ze douchen,’ dacht ik, maar ik zag geen douche. ‘Waar is hij,’ dacht ik panisch.
Maar er was geen tijd, voor mij schuifelen de naakte mensen naar het geopende graf, kalm, zonder te dringen, begonnen ze naar beneden te klimmen.
Neef Willem als eerste en de dominee sloot de rij. Even vergiste de Godsman zich, hij wilde de Bijbel in zijn jaszak steken. Gelukkig bemerkte hij tijdig zijn vergissing en legde het boek op oom Willem’s kist.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Joop Rozema of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »