‘Tarzan, Rambo, rustig, rustig!’
‘Mooie hondjes heeft u.’
‘Ja, maar wel knap eigenwijs, hoor.’
‘Tja…’
‘Flinke verzameling spullen heeft u daar…’
‘Ja, ik heb altijd minstens twee camera’s en drie lenzen bij me.’
‘En maakt u nog mooie plaatjes?’
‘Nou, in deze omstandigheden krijg ik snel last van chromatische aberratie.’
‘Oooh, wat erg!’
‘Pardon?’
‘Dat u dat ervoor over heeft! Is dat besmettelijk?’
‘Nou…’
‘Zelf heb ik chromatische… ik bedoel… chronische sinusitis maxillaris.’
‘O…?’
‘Gelooft u me soms niet? Dat ga ik echt niet zelf verzinnen, hoor…’
‘Lijkt me heel vervelend.’
‘Ja, en ik ben de enige in de hele straat die het heeft. Heb ik weer, hè… Nou, ik ga maar weer eens. Sterkte en beterschap, hoor!’
‘Ja, insgelijks.’
« Een nieuwe thuis
‘Hij is niet een van ons’ »
« Een nieuwe thuis ‘Hij is niet een van ons’ »
Fictie
Chromatische aberratie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Een nieuwe thuis ‘Hij is niet een van ons’ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Vermakelijke dialoog, Cesar. Voor de leek klinkt chromatische aberratie inderdaad als een ziekte. Door jouw stukje moet ik terugdenken aan de huishoudelijke hulp die mijn moeder bijna twintig jaar heeft gehad. De vrouw praatte meestal over niets anders dan haar kwaaltjes en ziektes, die naar eigen zeggen stuk voor stuk ‘kronies’ waren.
@Ewald. Het is een bewerking van een gesprek dat ik had met een dame die haar hondjes uitliet in een plantsoen, waar ik foto’s aan het maken was.
Dagelijkse gebeurtenissen zijn vaak een bron van inspiratie, Cesar.
@Cesar. Haha, humor!
@Han. De humor ligt op straat…
@Cesar. Je struikelt er zowat over. Gelukkig wel.
@Cesar: waarom krijgt je stukje een groen hartje, of weet iedereen meteen wat aberraties zijn?
De buurman van mijn ouders sprak over de clitoris van zijn auto ipv de clignoteur…
@Cesar: gen groen hartje, maar een groen brilletje, natuurlijk
@Lisette. Dat van je buurman begrijp ik wel; voor sommige mannen heeft hun auto de status van maîtresse. Dat zijn van die mannen die zelfs tegen hun auto praten en dan het liefst in constructies als: ‘Je komt als gegoten!’ of ‘Dat valt zuur op je dak’ of ‘Het staat op mijn netvlies gegrift.’
En ja, 120w gaat er blijkbaar van uit dat de gemiddelde 120-lezer weet wat sinusitis maxillaris en chromatische aberratie zijn. Lijkt me een goed teken, dat de lezer naar waarde wordt ingeschat.
Een groen hartje zou ik overigens ook wel leuk vinden, dan geef je pas echt om het milieu.
@Lisette. En ik doe zelf ook even de buurman van je ouders na: ‘naar waarde schatten’ en niet ‘inschatten’…
Cesar en Lisette, naar mijn idee wordt de kleur van de hartjes vooral bepaald door de lengte der zinnen en het aantal komma’s erin.
@Ewald. Ik ga het meteen uitproberen met een nieuw verhaal. Geen komma’s en korte zinnen; kijken of ik een groen hart of een paarse bril krijg.
@Cesar: ik ben helemaal om. Zinnen in brokken. Streven naar een groen hart. Ook voor het milieu.