Schrijf mee!
« »

Column, Eten & drinken, Mensen

Bleek Betje

3 oktober 2020 | 120w | lisette | 2 |

Het waren bijzondere dagen. Mijn moeder kookte dan niet, maar we gingen frietjes halen in het cafetaria.
Het pand was met tl-buizen verlicht, waardoor iedereen er meteen slecht uit zag. Dat gold vooral voor mij.
Heel mijn kinderjaren ben ik namelijk vrij bleek geweest. Mijn tante Sjaan zei eens opbeurend dat ik er niet meer zo “in- en in-wit” uitzag.
Soms maakte ik er ook gebruik van: de meester op school geloofde meteen dat ik ziek was, ik zag er zo pips uit. Dat leverde dus een lekker middagje vrij op.
In die snackbar werkte het weer eens tegen me: “Moet dat meisje nou wel een kroketje eten? Ze ziet er zo ziekjes uit.”
Gelukkig wist mijn moeder wel beter.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »