Schrijf mee!
« »

Fictie

Afwezigheid

5 maart 2020 | 120w | ongerijmd | 4 |

Ze stond aan de rand van het graf. De anderen waren vertrokken. Een wolk versomberde de zon.
“Nu ben je echt weg”, prevelde ze, “maar je was er toch nooit. Zelfs als je thuis was, was je er niet. Niet voor mij.”
Ze schrok toen de zon weer verscheen. Naast haar schaduw lag een andere; een silhouet dat ze herkende.
Hoe kan een schaduw spreken? Maar hij sprak. “Het er-niet-zijn is de essentie van schaduw. Het ontbreken van licht.” Ze stapte achteruit, zijn schaduw volgde. “Een schaduw is afwezigheid. Hij was er nooit, ik ben er nog steeds niet. De rest van je leven zal ik er niet zijn.”
Ze gilde en rende weg. De schaduw hield haar makkelijk bij.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van ongerijmd of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »