Ik vind het een lief initiatief: zorgen voor meer aandacht in je directe buurt. Nieuwe bewoners verwelkomen. Kijken of je iets kunt doen voor iemand, die wat extra hulp kan gebruiken. Vóór Corona in gang gezet, nu dus extra waardevol. Ik doe mee.
Dan zie ik dat er spullen uit één van de huizen in mijn straat worden gehaald. Ik ken de bewoner vaagweg. Zo iemand die je groet met een korte knik. Zou hij verhuisd zijn? Eén van de sjouwers vertelt me dat hij is overleden. Pas na vier dagen gevonden door zijn broer.
Als ik zulke verhalen hoor, word ik boos. Wat een asociale buurt. Nu schaam ik me alleen maar. Waar was de aandacht voor onze buurman?
Je reactie is begrijpelijk, Lisette. Toch lukt het lang niet altijd om met iedereen wezenlijk contact te hebben. Sommige mensen zijn erg op zichzelf en stellen helemaal geen prijs op dieper contact.
Twee puntjes: corona wordt met een kleine letter geschreven.
uit één van de huizen – uit een van de huizen (de correcte uitspraak blijkt hier al uit de tekst).
In z’n geheel een mooi stukje.
@Lisette. Ja, mooi stukje. Wens je sterkte met je boos zijn. Raar maar waar … je hebt er vaak zelf het meest last van…Grt.
@Ewald: dank voor je tips. Verder blijf ik het moeilijk vinden hoor. In de discussies over de sociale cohesie gaat het veel over de rol van familieleden. Maar met je directe buurtgenoten deel je je leefomgeving.
@Luc: klopt, mijn boosheid op de ander zegt ook iets over mijn machteloze gevoel