“We zijn met te veel op deze aardbol.”
Zucht.
“Ah, we creëren een virusje en zorgen voor een uitbraak. Waar starten we?”
“Mmm… China?
“Uitstekend, we geven de Chinese wetenschappers een nieuwe uitdaging. Dan stoppen ze misschien hun dieronvriendelijk panda-kweekprogramma en laten ze de zwart-witte reuzen gewoon uitsterven.”
“Hoezo?”
“Die beesten zijn solitair. Vreten enkel bamboe, hebben slechts twee à drie dagen per jaar zin om zich voort te planten en dat ieniemienie mannelijk orgaantje, belachelijk!”
Wuhan 2019, missie volbracht!
Februari 2020. “Misschien hebben we toch wat overdreven, als onze berekeningen kloppen gaan we er zelf aan. We kunnen maar beter een vaccin op de markt brengen.”
“Snel?”
“Binnen het jaar, zolang de mensen maar gesust worden, we willen geen chaos!”
Dit griezelige scenario zou zomaar werkelijkheid kunnen zijn.
teveel moet hier te veel zijn. Alleen als zelfstandig naamwoord wordt het aan elkaar geschreven. Bijvoorbeeld: Het teveel aan mensen op deze aardbol …
@Tiny. Wel wat zwart-wit geschetst. Maar ook een pandemie begint klein natuurlijk. En ik ken zelfs mensen die met twee á drie dagen per jaar hééél blij zouden zijn. Nee, ik hoor daar niet bij. Grt.
Aangepast.
En inderdaad, akelig. Uiteindelijk is er wel iemand die biowapens ontwikkelt en dit teweeg kan brengen.