Het is koud, het is donker.
Ik heb geen zin.
Het is de tijd van het jaar, de blaadjes vallen.
Ik zie het niet meer zitten en ik klaag steen en been.
Ik voel me niets waard.
Ook Kerstmis komt er weer aan en ik ben dit jaar weer alleen.
Ik kan me helemaal volvreten maar daarvan krijg ik later weer spijt.
Wat een droevig weer.
Het regent beslist al de hele dag.
De vrolijkheid in mij is ver te zoeken.
Zo moeilijk is het niet om het donker op te zoeken.
Weg te kruipen, ver weg als in een hol.
Het is dan ook geen vraag, het is een keihard feit!
Ook lente komt eraan!
Ik kan niet wachten!
Blijf moedig!