Zeilend over de grote golven
van oneindige wateren,
poogt hij naar een wereld te varen
waar hij in rust kan leven.
Een reis naar de wereld die hij wil;
een tocht naar een wereld die hem wil.
Een plek zonder zorgen, zonder angst;
een plek welk alleen voor hem bereikbaar is.
Zeilend over de woeste golven,
slaat hij na verloop van tijd over boord.
Geen kracht of energie meer
om de oneindige wateren te trotseren.
Te lang was hij al onderweg;
te diep was hij gezonken.
Eenzaam ging hij ten onder,
daar waar niemand hem bereiken kon.
Zeilend ging hij ten onder
in de woeste golven van oneindige wateren.
Hulpeloos keken wij allen toe
door de wand van zijn fles.
Beste BoMertens, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie