Schrijf mee!
« »

Column, Familie

Wakker

10 mei 2019 | 120w | Lijmstok | 0 |

Het gevoel dat ik de laatste tijd krijg bij de dromen die ik heb, is zo sterk en echt dat ik meestal pas na tien seconden besef dat ik terug ben in de werkelijkheid. Heftige emoties woelen nog na door mijn brein terwijl ik mezelf in allerijl geruststel met de woorden: ‘het is maar een droom.’ Zo sta ik met blote voeten in een zee van glassplinters te huilen dat mijn auto is vernield en smeek ik mijn broer op blote knieen mijn cavia niet te wurgen. Ik zie mijn oma, reis door de tijd naar voren en naar achteren.
Het nadeel van de nachtdienst is alleen wakker te worden.
Door de telefoon heen kan ze me niet vasthouden helaas.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »