In de tuin kijken mij twee ogen aan. Ik doe net alsof ik het niet zie. Intussen heb ik mijn onderwerp allang gespot. Blitse hippe kleren aan en voorzien van de nieuwste telefoon. Een appel uiteraard. Hij, bepaald geen Adam, zij, bepaald geen Eva staan verdekt en bedekt opgesteld achter de boom met vingerbladen. Gelukkig is het gee herfst en winter. De lente had hen ook niet blij gemaakt. Het is de zomer die voor de bedekking zorgt. Verdekking bestaat niet, maar je zou er bijna in gaan geloven. Mijn telefoon gaat. Samsung A5, een oudje nog. Maar je hoort hem wel. Ik hoor enorm gehijg. En ik, ok heb een donkerbruin vermoeden. Achter de vingerboom hoor ik gehijg. Vijgers!

Recente reacties