We staan voor het bungalowpark. Met hoge verwachtingen. Vooral bij de kinderen. Die willen maar een ding. Zwemmen. We hebben niet verteld dat het tropisch is. Dat je dus een zwembroek aan moet die niet warm is. Geen wollen dus. De kinderen keken ons aan of we van Mars kwamen. Een wollen zwembroek? Waar we dat als ouders vandaan haalden? Wacht maar af, Sunparks heeft ons ooit al eens eerder op groteverrassingen getracteerd. Snel de koffers naar het huisje gebracht. Wauw, wat een luxe bungalow, vol plastic en IKEA. Snel de zwemspullen bij elkaar gezocht. En op pad. Bijna verdwaald op het park vinden we eindelijk het Tropische zwemparadijs. Buiten vriest het tien graden. Hadden we maar wollen zwembroeken meegenomen.

Lach maar, ik heb ze ooit meegemaakt: hand gebreide zwembroekjes. Er hoeft geen tekeningetje bij gemaakt te worden wat er gebeurde als ze nat werden.
Bijna net zo traumatisch als mijn groene zwembroekje met rode kano’s. Derdehands. Mijn beide oudere broers hadden er al in gezwommen. De elastiek was volledig uitgerekt, met het accent op uit.