Schrijf mee!
« »

Column, Natuur

Spinsels

31 oktober 2019 | 120w | lisette | 5 |

Laat mij met rust, hier op het kussen. Geen hitsige heren meer aan mijn lijf en geen krolse kanten van mijzelf.
Ik heb mijn best gedaan, elk jaar drie worpen met vier of vijf kleintjes. Eén keer zelfs wel zeven. Leuk hoor, dat kleine grut, maar ik ben het gelebber zat. En dan dat eindeloos terughalen aan hun nekvel, kramp in mijn kaken krijg ik ervan.
Steeds weer eindig ik alleen, mijn kittenkatjes verdwijnen in de armen van blije kleuters of eenzame omaatjes.
Dan ga ik weer op jacht, speel met muizen en ontmoet de buurtkaters.
Inmiddels kun je mij gerust zonder handschoenen aanpakken. Ik ben de kat in het bakkie.
Al mijn negen levens zijn op.
Ik blijf liggen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »