Laat mij met rust, hier op het kussen. Geen hitsige heren meer aan mijn lijf en geen krolse kanten van mijzelf.
Ik heb mijn best gedaan, elk jaar drie worpen met vier of vijf kleintjes. Eén keer zelfs wel zeven. Leuk hoor, dat kleine grut, maar ik ben het gelebber zat. En dan dat eindeloos terughalen aan hun nekvel, kramp in mijn kaken krijg ik ervan.
Steeds weer eindig ik alleen, mijn kittenkatjes verdwijnen in de armen van blije kleuters of eenzame omaatjes.
Dan ga ik weer op jacht, speel met muizen en ontmoet de buurtkaters.
Inmiddels kun je mij gerust zonder handschoenen aanpakken. Ik ben de kat in het bakkie.
Al mijn negen levens zijn op.
Ik blijf liggen.
« Ik ben niet geworpen
Bedankt voor je keuze, ‘Puppy’ »
« Ik ben niet geworpen Bedankt voor je keuze, ‘Puppy’ »
Column, Natuur
Spinsels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Ik ben niet geworpen Bedankt voor je keuze, ‘Puppy’ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je zou haar aan een eenzame oude dame kunnen geven. En daar een verhaal over schrijven. 🙂
Heel mooi de cirkel van het leven weergegeven.
Mooi Lisette. Leuk perspectief.
Ahhhg een kat(?) met een neurotische partnerkeus
@Hadeke: wat een leuke plottwist! Je mag eens vaker met me meedenken. (En ja, ja, dat biertje heb je nog tegoed van me!)
@Levja: dank voor het mooie compliment.
@Inge: tja, die insteek bevalt me goed.
@Louisa: ik vrees dat dit het lot is van elke huis-, tuin- en keukenkat.