Vandaag kwam de wind uit het noorden. Het voelde aan als een koude zeebries, maar zonder zilt bouquet.
Een van de huskies had een leuk spelletje bedacht: hij rende sommige wolken achterna. Althans, daar leek het sterk op. Is dat niet hetzelfde spelletje dat veel van mijn paspoortgenoten drieduizend kilometer hiervandaan bijna hun hele leven lang spelen? Ze rennen wolken achterna, die gaandeweg van vorm veranderen, om uiteindelijk in het niets op te lossen. Zelfs de grappigste peterseliestukjes op 120w bieden geen troost meer op het moment waarop iemand alleen nog zeggen kan: ‘Het is te laat.’
Hier heb je tenminste geen gebrek aan werkelijkheid. Alles is echt, alles is pure noodzaak. De eeuwigheid en het nu vallen hier samen.
« De heer Vreeswijk en de bh-schuwe borsten
Vergeten groentesoep »
« De heer Vreeswijk en de bh-schuwe borsten Vergeten groentesoep »
Fictie
Rennende husky
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De heer Vreeswijk en de bh-schuwe borsten Vergeten groentesoep »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar: ik hoop dat jouw HP ook een echt goede bontmuts heeft. ?
En er ook toch ‘iets’ vindt om naar terug te keren. Al is het dan misschien maar een wolkje of zo.
wat is werkelijkheid, wat het najagen van illusies; zal je dat ooit helemaal zeker weten?
@N.D.D. Een goede bontmuts hoort hier bij de standaarduitrusting. Als het minder koud is, tien of vijftien onder nul, dan voldoet een commandomuts ook prima trouwens.
@José. Op zich hoeft het najagen van illusies geen slechte zaak te zijn; het wordt pas triest als het door kopieergedrag wordt ingegeven. Dan kun je namelijk niet eens zeggen dat het je eigen keus was.