De flamencodanseres klakt haar onnavolgbare ritmes onder haar ruisende rokken, een vingerknip weg van de derde operatie aan haar verstampte knieën.
De boerin trekt zich na het melken omhoog aan de schoft van de koe. Het zachte gekraak van haar knieën verraadt de pijn die ze heeft, elke dag bij elke koe. Er is geen tijd voor revalideren.
De dakdekker schuifelt achteruit omlaag, de afdaling op de ladder is als een staircase to heaven. Zijn hel is hierboven, waar messen in zijn platgedrukte knieën steken.
De giraffe wou dat hij o-benen had. Het water is zo ver van zijn hoofd vandaan, en hij is zo kwetsbaar leunend over zijn onbuigzame knieën.
Ik schrob op mijn ruwrode knieën de marmeren vloer.
« Steeds maar weer
Woensdag drie uur in de ochtend »
« Steeds maar weer Woensdag drie uur in de ochtend »
Fictie
Knieën
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Steeds maar weer Woensdag drie uur in de ochtend »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Origineel stukje. Mooi geschreven, Berdien.
@Berdien. Knieën, het zoveelste foutje van de Schepper. Broddelwerk.
Leuk stukje. Jammer dat er deze week geen themawoord is. ‘Knieën’ had zeker ook gekund. En zoals je aangeeft: er is best wel veel over te vertellen.
@Ewald: idd. De schepper had ons beter eeuwigdurend soepel kraakbeen geschonken.