Half 1, buiten lichten nachtwolken op
jij ziet ze niet – slaap je al
ik pas op
jou
Wat een geluk, je gesnurk
drie nachten wakker en
je geeft op
Half 3 zit ik beneden te huilen
om wie en wat ik mis
ons appartement toen we jong en onbezorgd waren
Terug, weer naast je
als je maar niet wakker wordt
O help, je ontwaakt
loopt naar beneden
Je ligt weer naast me, 4 uur en ik sla
mijn arm om je heen
je draait weg, je hoopt dat je dan wegzinkt
Half 6 nog een uur, ik weet zeker
dat je deed alsof je
sliep. Ik moet de hele dag vergaderen
en hoop dat ik je vanavond
nog terug vind
Wat een mooi stukje en wat een verdrietige ondertoon…
Dank, Louisa.
Rest me nog te zeggen dat ik depressie niet van mijn geliefde, maar wel van mijn vader ken.
Vrij naar een gedicht van Menno Wigman.
Wat mooi, heel erg goed gedaan!
Dank voor je reactie, Tes! Als mensen blij zijn met een gedicht over zo’n belangrijk onderwerp doet me dat goed.