Het was één van onze favoriete spelletjes vroeger. Fantasievol, maar ook geinspireerd door de televisie. Als “Floris” op onze televisie verscheen, zaten we ons te vergapen aan alle spannende avonturen. Ik herinner me bepaalde scenes nog levendig. Zoals die waarin een vijandige soldaat aan een molenwiek werd gebonden en die ging draaien. Of die keer dat Floris was opgesloten, en geen eten kreeg (of alleen oud brood). Vlak voor de tralies ging de vijand dan een heerlijk kippenbotje afkluiven, een tantaluskwelling in optima forma.
De dagen daarna speelden mijn broers en ik de verhalen na van hertogen, prinsen, ridders en schurken.
We herinneren elkaar er nog regelmatig aan. Ruim vijftig jaar in ons gezamenlijke geheugen gegrift.
Zo blijven we jong.
« Pensioenakkoord – ridders zonder paard en papieren tijgers
Een veilig heenkomen »
« Pensioenakkoord – ridders zonder paard en papieren tijgers Een veilig heenkomen »
Column, Cultuur
Jeugdhelden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Pensioenakkoord – ridders zonder paard en papieren tijgers Een veilig heenkomen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette: ik geniet altijd van je herinneringsverhalen.
@Berdien: fijn! Ik haal ze graag op