Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Het fluitsignaal

9 april 2019 | 120w | N.D.D. | 2 |

“Als ik alleen moet reizen, kom ik gewoonlijk met de laatste trein naar huis. Er gebeurt altijd wel iets raars, of ik val in slaap door het gewieg.” Deze woorden waren me nauwelijks ontsnapt of de geheime krachten van het universum openbaarden hierin een grove verandering.
Tot daaraantoe was onze reis bijna zo goed als vlekkeloos verlopen. We hadden onze weg overal gevonden, mijn jas was niet verstrikt geraakt tussen een roltrap en dit keer waren er ook geen pickpockets actief hoewel ze ervoor waarschuwden. “Welkom in Breda…”
Nou ja, ik hoorde het fluitsignaal niet. Daar stond ik dan, met een pas aangestoken sigaret. De trein denderde weg. Met mijn vriendin, mijn valies, mijn geld, mijn treinticket en mijn mobieltje…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van N.D.D. of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »