Ik onderbreek Henri: ‘Wat is er op tegen om een periode van afkoeling af te spreken? Even twee weken uit elkaar.’
Paul direct: ‘Ik ga niet weg hier.’
Veronique kijkt me aan, ik lees de blik. Voor haar is alles goed. Als ze hier maar weg kan.
‘Veronique, heb jij een plaats waar je heen kunt?’ vraag ik.
‘Ja, ik kan wel terecht bij m’n tante. Die woont vlakbij u’ klinkt het. ‘Ik heb haar vanmiddag al gebeld’ Dat laatste komt er een beetje schuldig uit.
‘Ik werk hier niet aan mee. Je ziet maar hoe je er komt’ Paul weer die ondertussen nors voor zich uitkijkt.
Aangezien mijn ouderling met de fiets is, bied ik Veronique een lift aan.
« Oma Rosa
Welkom op 4 mei »
« Oma Rosa Welkom op 4 mei »
Communicatie
Geen vijl meer nodig(5)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Oma Rosa Welkom op 4 mei »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Arjan. … voor zich uit kijkt – voor zich uitkijkt
consequent blijven met aanhalingstekens open en sluiten. Allemaal dubbele of allemaal enkele.
@Arjan: ik lees door je taal- of stijlfouten heen, en word steeds overtuigden: dit wordt een boek!
@Ewald. Dankje, ja weet nooit goed wat nu mooier is; die dubbele of de enkele aanhalingstekens.
@Lisette. Dankjewel!
@Arjan. Allebei is goed, maar nooit door elkaar heen.