Gazondaard diegenen die in de hemel zijn. De korte en de lange sprietjes, de dorre en de groene. De gemaaide en de geknipte, de dunne en de dikke.
Gazondaard diegenen die voeten, lijven hebben gedragen, lang en breed, kort en smal.
Gazondaard diegenen die wind, regen en hagel hebben getrotseerd, die onder zon dorstig bleekten, snakkend naar water.
Gezondaard diegenen die aan hun wortels voelden knagen, door enten, mieren, maden, mollen, en hoe heten ze ook alweer.
Gezondaard diegenen die vet in de mest hebben gestaan en doof geworden door zwaar geloei, verpulverd in koeienmagen, tot op de nerf.
Gezondaard diegenen die verwerkt zijn in kunstwerken en kledij, en eindigden in galerieen en op hippe catwalls, dwarrelend aan mooie doeken.
Eindelijk een synoniem ‘geheiligd’. Gazondaard is een mooie term. ?
Thanx. Heb inmiddels i.p.v. schietgebed een steekgebed gedaan. RIP graszood.
Wat mij betreft hadden de laatste twee alinea’s mogen bestaan uit een pakkend plot. Nu dooft het verhaal m.ik.
bestemmingsloos
Goed gezien. Een gebed zonder eind.