Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Donkergrijs

22 september 2019 | 120w | tiny | 2 |

De wanhoop was er gewoon, ze draaide geen shiften, ze bood een 24/7 service aan. Compleet, all-in.
Honger noch dorst. Leegte. Leven op automatische piloot.
Eenzame donkere put met gladde steile wanden.
Moeizaam, langzaam kroop ik omhoog. Halverwege keek ik even achteromā€¦ Wankel en aarzelend werd vastberaden.
Hier zou ik nooit meer terugkomen. Nooit. Als ik het nulpunt, het beslissende punt, de zogenaamde druppel maar kon herkennen in de toekomst.
Alles zag er weliswaar als vanouds uit.
Ik ademde de levenslucht in en genoot van kleine dingen. Overwinningen.
Ik bekeek mezelf in de spiegel.
Mijn spiegelbeeld glimlachte, mijn zelfbeeld glunderde, ik wist dat blauw ooit grijs zou worden maar nooit meer donkergrijs. Mijn maliƫnkolder lag klaar, het gevecht kon beginnen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van tiny of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »