Kees heeft nooit geen eigen mening. Hij waait met alle stormen mee. Hij behoort tot een van de felste voorstanders van het opportunisme. Laatst heb ik hem opgetelefoneerd om hem een windje in de rug te geven, maar hij irriteert zich aan mensen die willen nachecken of hij zich beseft dat hij door de war is vanwege het rondcirculeren van negatieve gedachten. Ik verzeker hem dat ik hem niet aan het uittesten ben, maar hem juist uit zijn visuele cirkel probeer te halen. Als hij nu niet introspecteert, escaleert het straks helemaal uit de hand. Helaas gaat er nog steeds geen belletje bij hem branden. Je kunt op je sokken nafluiten dat hij zo door de bomen het bos kwijtraakt.

@Cesar. Een illustratief voorbeeld van humor om te lachen.
@Ewald. Thanx. Er zit nog een extra knipoog in het stukje: sommige mensen gaan echt zo praten, vooral als ze in het gezelschap van mensen met hogere functies, meer opleiding, meer geld, meer kennis of meer wat dan ook verkeren. Dan willen ze niet de mindere zijn en uit onzekerheid halen ze er allerlei uitdrukkingen bij die ze anders nooit gebruiken en zo ontstaat er dan een verbale Frankenstein.
@Cesar. Klopt als een bus.
@Cesar. Leuk. Ik zie nog meer dan alleen contaminatie.
De leukste vind ik altijd nog die van Ruud Krol: ‘God eh… toen heb ik de knoop afgemaakt en de kous doorgehakt.’
En de minst opvallende wellicht, maar vaak gebruikt: ‘De maatregel blijft gehandhaafd.’
@Han. Er zit inderdaad nog meer in, zoals contradicties, etc.
Die van Ruud Krol kende ik niet; die is zo erg dat ik er niet eens om kan lachen.
Je laatste voorbeeld is een aardige instinker. Dat kan zelfs een ingeburgerde contaminatie zijn. Daar zijn er wel meer van, zoals: ‘Ik sprak de directeur voor een week geleden nog,’ of ‘Dat kun je als afdelingshoofd zijnde niet laten gebeuren.’
@Cesar. Veel contaminaties zijn juist ingeburgerd, maar mijn voorbeeld is toch echt fout.
Als zijnde is (informele) spreektaal.
Cesar: hartje voor de lol.
@Berdien. HARTelijk dank!