Schrijf mee!
« »

Communicatie, Poƫzie

Bodem

24 september 2019 | 120w | Teunis Kornelis | 0 |

onderuitgehaald door blikken
lig ik met een open wond
in de nacht te verstikken
Neergehaald door lippen en een mond

in zware gewichten zoveel kracht
zie ik mezelf als miniatuur
houd de woede mij in zijn macht
en brand in mij een groot groen vuur

door het wel te willen maar niet kunnen
mijn gedachtes mij te laten steken met venijn
kan ik het mezelf niet gunnen
om niet alleen te zijn

door zo te zijn
begint na het slapen de nacht
houd ik mijzelf zo ontzettend klein
en heeft mijn jeugd zich in mijn macht

voor de liefde totaal verdoofd
trekt mijn onzekerheid de lijn
is het de hel in mijn hoofd
met liefde voor mezelf, als laatste medicijn

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Teunis Kornelis of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »