Na een paar minuten komt hij aangewandeld. Hij groet wat gasten en belandt uiteindelijk bij onze tafel. Het had maanden geduurd. Dagelijks stuurde ik een mail aan de grootmeester van de gastronomie. Maar nu zijn we er. Wij, op zijn gastenlijst. De geheimhoudingsclausule is ondertekend, de ingrediënten blijven ononthuld. De smaak is de hoge prijs meer dan waard.
‘Alles naar wens?’, vraagt de chef-kok.
‘Zeker! Hoe komt u erop? En wat heeft u ons precies voorgeschoteld?’
‘Ach, noem het karma. Ik zag een dakloze, een 120 woorden schrijver, die uit vuilnisbakken at. Hij zag er weldoorvoed uit. Zo kwam ik op het idee om maaltijden te construeren opgediept uit de vuilnisbakken in de buurt. Ik wens u een goede bekomst.’


Onlosmakelijk (of misschienwel: on-los-smakelijk) verbonden met: https://120w.nl/2018/96513/
@Hadeke. Mooi milieuvriendelijk vervolg.