De jongste zoon van een boer heeft er geen zin in. Hij wil de wereld in. Zijn vader vraagt hij om het deel waar hij recht op heeft als deze overlijdt. Met dat geld trekt hij eropuit. Al feestvierend van de ene plaats naar de andere.
Tot het op is. Geen geld, vrienden en eten meer.
Als zelfs varkensvoedsel hem wordt geweigerd, beseft hij dat de knechten, die door zijn vader ingehuurd zijn, het beter hebben dan hij.
Hij gaat terug en neemt zich voor om zijn vader om vergeving te vragen.
Deze staat hem op te wachten, is blij met zijn komst en laat een feestmaal aanrukken.
De enige die niet mee wil feesten, is de thuisgebleven oudste zoon.
« Onderdak
Ik ben te huur »
« Onderdak Ik ben te huur »
Communicatie
Verloren zoon
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Onderdak Ik ben te huur »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Arjan, Blijft van alle tijden.
@Arjan: ik ben benieuwd wat jij de moraal van dit bijbel-verhaal vindt.
@Lisette. Oeps, schreef het omdat ik het leuk vond om dit in 120W te vertellen. Er zitten wel een paar lessen in denk ik. Iets over ‘er is altijd een weg terug’ en ‘vergeving geeft ruimte’. Naast ‘verzuren is een keuze’ en ‘wat is echte vriendschap.’
@Arjan: de oeps ter verontschuldiging (toch?) was dus niet nodig, Maar ik blijf het toch altijd een beetje gemeen vinden dat die jongen die thuis blijft meteen als een zuurpruim wordt gezien. Zijn vader mag hem om zijn kwaliteiten die hij vast ook heeft, wel iets meer waarderen.
Mooi geschreven ❤️
Ooit heeft het NBG een verhaal laten schrijven vanuit het perspectief vd oudste zoon
Mooie korte samenvatting Arjan!
mooi geschetste parabel.