De weg die open ligt, is mijn bekende route. Bij tegenslag of onrechtvaardigheid klim ik op de barricades. Protest, bezwaar, beroep: het zijn mijn strijdmiddelen. Het liefst doe ik het voor of namens anderen, die minder gebekt of gedurfd zijn.
Het UWV keurde mijn bezwaar niet goed, dus het borrelde weer.
Dan vertellen mijn lief en kinderen dat zij het écht niet willen, nog meer strijd en de frustratie daarna.
Ik praat met een aantal dierbaren, en word geregeld flink onderhouden: laat het toch los, je wint toch niet, wanneer is het genoeg voor je?
Ik val stil: niet vechten dus, maar berusten en accepteren?
Het voelt onwennig, maar langzaam trek ik mijn strijdpak uit.
Onwennig, kwetsbaar, maar wel milder.
@Lisette. Zinloze gevechten kunnen inderdaad beter niet gevochten worden. Open ligt zou naar mijn idee openligt moeten zijn.
@Ewald: waar hoor, maar ik houd ook van de energie van het vechten zelf, alleen vergeet ik vaak de terugslag daarna.
Goed beschreven Lisette, klinkt als een vermoeiende strijd. En ik kan met voorstellen dat het lastig is je erbij neer te leggen, als het onrechtvaardig voelt. Knap als dat lukt. Sterkte!
@Inge: dankjewel, deze soort bemoedigingen helpen in ieder geval wel!
@lisette, doodvermoeiend, altijd op de barricaden staan. En aan jouw pennenstrijd zal het niet liggen, want je teksten zijn dik in orde.
Mooi Lisette! Zeker de route van ‘agressief’ naar mild; mooi en herkenbaar beschreven.
@Arjan: dank, complimenten als deze doen me meer dan goed!
@Cora: klopt, al voel ik me nu vooral moe doordat de oplading niet is doorgezet. En dank verder voor je schrijf-compliment!
“Langzaam trek ik mijn strijdpak uit…” Mooi verwoord, en passend in deze context. Bij ons,in het dialect, springen ‘colorieke’ personen wel eens uit hun vel van colère. Wat jij schreef lijkt mij een zwierige variant daarvan. ?
@Nele: leuk! Colère is vast bij ons verbasterd tot de ‘klere’ krijgen. Mijn strijdpak als vechtkleren(n).
@Lisette: weer wat bijgeleerd. ?
goed doorleefd stukje, mijn moeder zei vaak door schade en schande word je wijs, tja of dat bij mij is gelukt
@José: niet opgeven, het blijft een leven lang leren.