‘Wilt u kinderpostzegels?’
Twee meisjes staan met een grote enveloppe voor me en kijken verwachtingsvol omhoog. Ze hebben het plakkertje aan de deurpost niet gezien of negeren dit bewust. De hele school waaiert uit, er zijn nauwelijks adressen ontkomen aan deze actie. De meiden laten zich niet weerhouden door bewijzen van eerdere aankopen.
‘Ja hoor, prima,’ laat ik mijn hart spreken, ‘wat hebben jullie?’
De keuze ken ik allang, maar het gaat om de steun én het spel.
‘Postzegels natuurlijk en ansichtkaarten en nou ja, kijk maar.’
Ik veins te kijken. We handelen de plichtplegingen af en de meisjes huppelen naar de buren.
Het betaalbewijs leg ik in het laatje bovenop de stapel kaarten, naast de nog nooit opgeplakte zegels.
« Onbekende
De AN’er »
« Onbekende De AN’er »
Cultuur
Vasthoudend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Onbekende De AN’er »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Voor die meisjes smelt je, heel begrijpelijk en herkenbaar.
waanzinnig mooi geschreven !!
een hartje dubbel en dik verdiend
@w dankjewel! Ik zou zeggen: struin vooral op deze site verder rond en je vindt nog veel mooi(er)s.
mooi beschrijving van dit jaarlijkse ritueel, ik spaar de zegels overigens niet, maar plak ze op wenskaarten rond oud en nieuw