Schrijf mee!
« »

Communicatie

Sprakeloos

22 oktober 2018 | 120w | cora leek | 6 |

Als we met de boot aanleggen in de haven en ik op de steiger stap, blijf ik letterlijk verstomd staan. Al mijn zintuigen staan op scherp. De zon schijnt onverwacht stralend in de mooiste blauwe lucht die ik ooit gezien heb. De houten huisjes zijn in fel rood, paars en groen geschilderd. Ze staan willekeurig verspreid over de rotsen. Daartussen knalt het geel van wilde bloemen. Aan land stappende medereizigers duwen me aan de kant. Ze willen zo snel mogelijk snuisterijen kopen, koffiedrinken of met een excursie mee.
De eilandbewoners kijken nieuwsgierig naar de drommen toeristen. Ik absorbeer hun blikken, hun woordenloze glimlach, de pracht van hun zelfgemaakte kleding. Dan kom ik in beweging en stap ik in een ansichtkaart.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van cora leek of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »