Ze zitten tegenover elkaar in het restaurantje.
Zij overdreven goed gekleed, voor de gelegenheid en te dik bepoederd.
Hij in spijkerbroek en t-shirt.
‘Moet je dat toch zien, die neus! en dat haar!’
Hij kijkt om en ziet een mooie jonge vrouw met een wipneusje en haar in vele kleuren. Een prachtig beeld.
Nadenkend keert hij zich om en kijkt naar zijn vrouw, ooit een schoonheid maar de bittere lijnen in haar gezicht hebben dat verborgen. Altijd kritiek.
Als ze door de stille straten naar huis lopen bedenkt hij een plan.
Als ze een week later weer in dat restaurantje zitten begint zij in haar gezicht te wrijven
hij grinnikt stiekum, hij kijkt naar het zakje in zijn hand.
Jeukpoeder.

Hoi Emjee, bijzonder verhaal met een leuke uitsmijter ;-))
Mooi beeld hoe de bittere lijnen de schoonheid hebben doen verdwijnen.
Dit type zie ik zo voor mij; goed geschreven dus! <3