Gisteren kwam ik er weer eens een tegen. Een onwijzer. Met een grote boog probeerde ik er nog vanaf te komen. Stel je voor dat de onwijzer mij zou zien? In de bocht. Dan zouden de rapen gaar zijn.
Ik heb het probleem besproken met mijn huisarts. Maar die vindt mij maar een watje. Waarom zou ik in hemelsnaam omlopen voor een onwijzer. Dan kun je net zo goed meteen van de flat springen.
Ik ben onmiddellijk veranderd van huisarts. Nu loop ik ook om hem heen. Mijn nieuwe huisarts heeft meer begrip en geduld. Hij heeft me ingeschreven voor een cursus omgaan met onwijzers. En het helpt. Ik voel me bevrijd en vierduizend euro lichter.
Het kan altijd erger.
Ik kan het iedereen aanraden. Een cursus omgaan met onwijzers. Gaaf.