Toen de kinderen geboren werden, stopte ze met haar betaalde baan. Ze had zo lang naar hun komst uitgekeken, dat ze er helemaal voor hen wilde zijn. De kinderen werden groter, maar ze ging niet buitenshuis werken.
Langzamerhand werd ze een uitzondering. ‘Vrouwen moeten participeren in de maatschappij!’ riepen de politici luid.
Haar man had een bescheiden inkomen, maar maakte met beleid potjes ‘voor later’.
Vorig jaar kreeg ze een lintje voor al het vrijwilligerswerk dat ze doet voor de jeugd, de kerk en de nieuwkomers in het dorp. Ze werd er verlegen van en had eigenlijk willen weigeren.
Ze zijn nu oud en domweg gelukkig in hun dorp. Wie zijn wij om haar alternatief voor een baan te veroordelen?


Goed stukje, Cora. Vrijheid om te kiezen moet er zeker zijn.
Mooi, Cora.
@Cora: tja, het woord participatie wordt erg eenzijdig uitgelegd. Je kunt op allerlei mogelijke manieren participeren. En een gelukkig leven, waarin je via je vrijwilligerswerk ook een wezenlijke bijdrage levert, is helemaal geweldig!
Gelukkig werd ze vooral ook gewaardeerd, getuige het lintje!
@Cora. Tegenwoordig lijkt het wel of een vrouw zwaar achterlijk is als ze niet werkt. Alles wordt zó uitgedragen. Juist veel respect voor vrouwen die het anders doen en niet in een keurslijf willen lopen. <3
Goed man, vrouwen die vrijwillig hun keurslijf behouden! Nu die hoofddoek om, rijbewijs inleveren en 2 meter achter me lopen. Als je je eigen minderwaardigheid gaat koesteren wordt het natuurlijk nooit iets. Duidelijk 60 plus stukje dit.
@Lijmstok, ik vind het zelf een beetje dubbel. Meisjes worden gestimuleerd een opleiding te volgen (waar veel actie voor gevoerd is), en er dan geen betaald werk van te maken… Prima als het paar het zelf zo geregeld heeft, maar wat als partner wegvalt? Niks mis trouwens met vrijwilligerswerk, hoor. Dat kan ook naast je baan.
Ik zou haar zeker niet veroordelen, het verhaal past wel bij een generatie. jongere vrouwen blijven vaker werken.