Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur

Kommer en kwel

25 september 2018 | 120w | lisette | 1 |

Voor een moeder van jonge kinderen is het pretpark een must.
Nu heb ik geen auto, dus de reis erheen gaat per openbaar vervoer.
Om een mij onbekende reden liggen die parken nooit dichtbij een treinstation, Er moet altijd minstens een half uur worden gebust.

Dan begint de ellende.
De oudste begint met spugen, wat haar broertje geestdriftig kopieert.
De meegenomen koelkastdoosjes bieden net voldoende volume.

Als we er zijn, moeten we eerst allemaal bijkomen van deze verzuring.
Dan gaan we op pad. Na een duur broodje kroket verschoon ik mijn jongste nog even. De oudste mag alvast vooruit, de speeltuin in.
Als ik daar arriveer, vind ik haar nergens. We lopen elkaar minstens een kwartier mis.
Wat een bezoeking.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »