“Pap, als ik later groot ben, mag ik dan ook op een homoposter?”, vraagt mijn jongste. Terwijl ik van de schrik mezelf haast wurg in de te snel aangetrokken stropdas van mijn nieuwe pak, begint mijn vrouw te grijnzen. “Een homoposter, wat is dat?”, vraag ik terug, zo neutraal mogelijk, bijna niet verhullend dat er rook uit mijn oren komt. “Dat is die reclame pap, van de sootsuplij!”, antwoordt mijn zoon terwijl hij trampolinetje speelt op ons bed. Vrouwlief smoort haar lachen in een kussen. Ze kijkt me verwachtingsvol aan, hoe ik me hier nou weer uit klets. “Nee jongen, dat mag jij later niet, onder geen enkele voorwaarde!”, zeg ik stellig. “Alleen Armani is goed genoeg voor jou later”.

Grijns en een hartje. Leuke wending!
????? Dit doet me denken aan het gezicht van mijn echtgenoot die ik eens een roze bloemetjeshemd wou laten aantrekken. Je laatste zin vind ik hilarisch.