Schrijf mee!
« »

Mensen

Jippie-a-jee

1 november 2018 | 120w | Irma Moekestorm | 4 |

Ooit had hij had twee benen tegelijk gebroken. Met gips en rust zou het volledig herstellen. Maar het gips zat hem zodanig in de weg, dat hij het eigenhandig eraf had gehaald.

Vanaf die tijd liep hij zijn kenmerkende loopje. Met paard en hoed was het plaatje compleet: Het dorp was een echte cowboy rijk. Alle kinderen hielden van Cowboy en Cowboy hield van de kinderen. Het was een eigenwijze man, maar met een hart van goud.

‘Vandaag nemen we afscheid van Tjeerd de Vries,’ schalt de stem van de dominee.
De vrouwen sniffen in hun zakdoekjes, de mannen staren naar de grond. Mijn zoontje stoot me aan en roept hoopvol door de bomvolle dorpskerk: ‘Jippie-a-jee, is Cowboy niet dood?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »