Vers vonden we het allebei om te griezelen. Het was glad en glibberde in je handen. Je moest oppassen, want het schoot regelmatig als een soort komeet onder onze handen vandaan.
Dan moest dat rode, bloederige geval overal vandaan gevist worden. Het plakte ook aan je handen, maar handschoenen aandoen vonden we toch een beetje overdreven. Tot het in de pan lag te pruttelen was het iedere keer kibbelen wiens beurt het was om dit onsmakelijke klusje te klaren.
We kochten het liever uit de vriezer. Voor ons was dat fijner, dan rook het ook niet zo onfris. Maar daar haalden onze blaffende huisgenoten hun deftige jachtneusjes voor op.
Gekookt hart was een traktatie, maar het moest wel vers zijn.

Geweldige invalshoek
@Mabbietuzon. Goed geschreven en leuke titel. Dit roept een herinnering bij me op. Lang geleden had ik een poes. Eens per week kreeg ze hart, dat de slager voor me in kleine stukjes sneed, omdat ik dat zelf te smerig vond. Zat er per ongeluk een te groot stukje tussen, ging de poes ermee spelen en had ik een bloedspoor door het hele huis.
@Mabbietuzon. Leuk stukje. Doet me denken aan mijn honden van vroeger.
goede titel en goed te eten voor kieskeurige honden