Op weg naar de tramhalte werd hij bijna door een scooter geschept die tegen het verkeer in reed. Bij de poortjes op het treinstation wilde hij net inchecken toen drie anderen ongegeneerd voorkropen. In de stiltecoupé wees hij twee luidruchtige reizigers op het woord ‘stilte’ dat op de ramen stond. Een opgestoken middelvinger was de enige reactie. In het voetgangersgebied voor het station knalde iemand op de fiets hem als een bowlingbal omver. Bij het zebrapad werd hij bijna overreden door een Mercedes waarin de bestuurder aandachtig op zijn smartphone keek. Tassen, jassen en rugzakken bezetten de vrije zitplaatsen in de bus naar het vergadercentrum.
Hij kwam gelukkig wel op tijd aan voor zijn lezing ‘Hufterigheid in de openbare ruimte.’
« Brandalarm
Een episch diner »
« Brandalarm Een episch diner »
Fictie
Ervaringsdeskundige
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
33 reacties
Reageren
« Brandalarm Een episch diner »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed stukje, Cesar. Persoonlijk vind ik stukjes geschreven in de o.t.t. meestal nét iets krachtiger overkomen. Probeer het eens, om het verschil te ervaren.
Dank voor je reactie Ewald, alsook voor je feedback. Ik heb het stukje ‘in gedachten’ in de o.t.t. geplaatst en dan klinkt het in ieder geval een stuk actueler, je hebt dan minder afstand tussen het moment van lezen en de actie van de tekst, wat het filmischer maakt. Anderzijds vind ik het anekdotische er in de verleden tijd beter uitkomen. Daar neig ik zelf over het algemeen meer toe, dat heeft weer een ander soort charme. In ieder geval hou ik je opmerking in gedachten.
@Cesar, het filmische aspect, zoals je dat exact benoemt, is precies wat ik bedoel en mij zo aanspreekt.
Cesar: helaas herkenbaar. Toch zijn er ook nog steeds jonge mensen die u zeggen en een plaats aanbieden.
Dat klopt Berdien, er is nog wel degelijk hoop. Niet iedereen is grof, lomp en egoïstisch; ook niet alle jongeren. Het verschilt in Nederland ook per regio. Het openbaar vervoer bijvoorbeeld is voor mij gelukkig geen dagelijkse kost meer, maar ik reis nog altijd drie keer per week naar diverse plaatsen in de Randstad en vlak daarbuiten voor een deel van mijn werkzaamheden en daar merk je wel een toenemende verhuftering en agressiviteit. Zo ben ik een keer om 11 uur ’s avonds boven in de stationshal in Utrecht werkelijk loeihard van achteren aangereden door een fietser! En als ik dan bijvoorbeeld in Overijssel kom, sta ik versteld van de goede manieren die mensen daar nog hebben, jong en oud.
Weer een goed stuk Cesar. Zo fijn je hier op deze site te lezen.
Bedankt voor je enthousiaste reactie Levja! Het is mijn bedoeling om iedere week minstens één stukje op te sturen, en deze week heb ik er zelfs twee…
Ik ben het 100% eens met Ewald OTT = while it happens. OVT = een verhaaltje achteraf
Zoals eerder gezegd, nieuw bloed hier is zo welkom. ‘Zegt voort!’
De kring is zo ‘compact’geworden de laatste tijd. Een kleine kring, een te kleine kring in mijn ogen.
Soms voelt een verhaal in de tegenwoordige tijd levendig aan.Soms geeft het verleden de juiste kleur.
Het is wel heel grappig deze kwestie. Ik heb mijn eigen verhaal inmiddels meerdere keren voor mezelf opgelezen in zowel de o.t.t. als in de verleden tijd en ik constateer dat de o.t.t. in dit verhaal heel goed zou passen. Het voelt dan veel actueler aan en je beleeft de gebeurtenissen als lezer als het ware mee. Het gebruik van de ‘ik-vorm’ in dit verhaal zou dit effect mogelijk nog wat kunnen versterken.
Maar als ik het dan in de verleden tijd lees, zoals door mij opgeschreven, heeft het op een of andere manier voor mijn gevoel wat meer ritme.
In ieder geval stof tot nadenken…
Een reactie zoals je titel al aangeeft. Ook voor mij geeft het veel stof tot nadenken. Dank je daarvoor.
@Cesar. Aardig stukje. Toevallig heb ik deze week ook een stukje over hufterigheid geschreven. ‘Scooter’ roept zeker deze associatie op.
Inderdaad Han. Een scooter is op zich een heel mooi vervoermiddel, maar in handen van hufters wordt het een wapen, om niet te zeggen een ongeleid projectiel. En laat die hufters nu een uitgesproken voorkeur hebben voor dit vervoermiddel…
@Cesar. @Han. Grappig. Enkele weken geleden heb ik, geheel buiten het thema om, ook al hufterige scooterrijdertjes ter sprake gebracht.
Oproep: zullen wij allen het ’t themawoord voortaan laten voor wat het is? We zijn toch schrijvers?
Om onze gewaardeerde hoofdredacteur te citeren: ‘Het thema van de week is een vrijblijvende 120 woorden schrijfopdracht met wedstrijdelement, bedoeld om mensen met een (tijdelijk) tekort aan inspiratie een zetje in de goede richting te geven en aan het schrijven te zetten.’ Einde citaat.
Hierbij durf ik een weddenschap aan te gaan. Ik wed dat komende week de themastukjes ons om de oren vliegen.
@Ewald. Ik schrijf hier juist om het themawoord. Als oefening en uitdaging. Winnen is maar bijzaak en verder totaal onbelangrijk. Het algoritme is trouwens ondoorgrondelijk en verbazingwekkend.
@Han. Het algoritme is inderdaad ondoorgrondelijk en verbazingwekkend. Volledig mee eens. Echter, het themawoord is zeer dwingend en wordt in veel stukjes er met de haren bijgesleept. 120w verschilt daarmee weinig van slogan-wedstrijden en heeft met schrijven vaak weinig te maken. Jammer, juist omdat 120w de gelegenheid aan een ieder biedt stukjes te plaatsen.
@Ewald. Themawoord of niet, goed, minder goed of slecht geschreven kan altijd zo zijn. Deze site heeft nu eenmaal een themawoord. Nooit verplicht dus doe wat je wilt, zou ik zeggen. Wel vind ik het allemaal wat teruglopen, helaas.
Ewald en Han, ik zit hier nog te kort om hier een uitgesproken mening over te hebben. Het enige zinnige dat ik kan zeggen is dat zo’n themawoord je enerzijds inderdaad in een keurslijf dwingt, anderzijds prikkelt het tot het schrijven van een stukje en dat vergt ook een zekere creativiteit. Ik zou zeggen dat wij/degenen die er behoefte aan hebben om buiten het themawoord om te schrijven, dat gewoon doen. Als dat dan kwalitatief mooie teksten zijn, krijgen ze vanzelf hun waarde.
@Cesar en Ewald. Zo is dat. Doe wat je leuk vindt en je inspireert. In langere verhalen en vooral columns kan ik ook heel wat kwijt. Zonder themawoord, maar bijvoorbeeld de actualiteit.
@Cesar. Gelukkig zijn we allemaal vrij om te doen en te laten op 120w wat we willen.
Het themawoord is al jarenlang een terugkerend onderwerp van discussie.
Soms doe ik eraan mee – en natuurlijk vind ik het leuk om te winnen – maar meestal schrijf ik buiten het thema om. Hier is iedereen natuurlijk vrij in, al vind ik het jammer dat het themawoord zo ontzettend domineert.
@Cesar. Hartelijk gefeliciteerd.
Cesar: gefeliciteerd. Blijf schrijven!
Gefeliciteerd 🙂
@Cesar. Gefeliciteerd!
@Cesar: hulde voor je verhaal met grappig slot. Gefeliciteerd!
@Levja, @Han, @Ewald: met jullie discussie over het al dan niet gebruiken van het thema-woord en de groep die (te) klein wordt, en het gemopper op de kwaliteit lijken jullie een beetje op die twee (nu drie dus) mopperende mannen bij de Muppet Show. Ik probeer te genieten van het wekelijks schrijven, zoek soms vergeefs naar het thema-woord, maar vind het prima als iemand daarvoor kiest.
Vrijheid, en vooral blijheid dus.
@Lisette. Hoezo gemopper van mijn kant? Dít heb ik geschreven:
‘Het zal me worst wezen. En nog deze week hebben we gesproken over hartjes, thema, algoritme et cetera. Zoveel reacties maar niet een over de inhoud vind ik belangrijker, in de zin van weinig activiteit hier, helaas.’
Dank voor jullie felicitaties. Weer voldoende aanmoediging om door te blijven schrijven. Inmiddels heb ik een soort schrijfroutine gevonden; ik stuur (bijna) wekelijks een (ultra)kort verhaal op naar vier websites, die allemaal net even anders werken: themawoord (2 x), 55 woorden en verhalen op basis van foto’s. Op die manier wordt mijn creativiteit voldoende gestimuleerd. Ik zou jullie ook willen aanmoedigen om vooral door te schrijven, daar doe je ook anderen (mogelijk) een plezier mee.
Dikke proficiat Cesar. Deel je positieve manier van stimulatie creativiteit.
Nog gefeliciteerd, Cesar. Goed winnend stukje! Leuk dat jij deze keer hebt gewonnen want voor mij ben je een nieuweling. Ik heb volgens mij 1 ander stukje van jou gelezen maar ik weet niet meer welke.
@Ewald Interessante opmerking. Ik schrijf en lees ook liever in tegenwoordige tijd. (lees ik daarom jouw stukjes graag?)
Niet doen, niet het weekthema afschaffen.
Nee hoor, Lousjekoesje. Afschaffen hoeft niet. Het zou mij deugd doen wanneer meer mensen vaker buiten het thema om zouden schrijven. Minder wedstrijdelement, meer passie voor het schrijven. Zo’n drie keer per jaar is er een themaloze week. Dan is het hier stil en kruipen de meeste mensen in hun schulp. Veelzeggend en vooral jammer.
Leuk trouwens dat je me graag leest. Dank je!
@Lousjekoesje Bedankt voor je reactie. Je zult regelmatig zo’n microverhaal van mij tegenkomen hier. Hopelijk zit er af en toe wat leuks bij.
Leuk, Cesar.