Juan had net als iedereen in het Mexicaanse grensstadje twee banen.
Hij werkte afwisselend als smokkelaar voor het kartel en als kok bij het plaatselijke politiekorps.
Onlangs waren er twaalf agenten in een hinderlaag gelokt en spoorloos verdwenen. Vandaag was er een barbecue op het politiebureau georganiseerd, om saamhorigheid te promoten.
Het vlees kreeg Juan altijd gratis en in grote hoeveelheden van het kartel. Even een valse declaratie invullen en: kassa!
Die grote rode worsten, dat waren de dijbenen van agent Guzmán geweest. Die lichtbruine sliertige worsten de armen en het longweefsel van agent Gutiérrez. En de gemarineerde worstjes, die in grootte varieerden, de tenen van agent Redondo.
‘Neem zelf ook een stukje, Juan!’ ‘Nee, dank u. Ik ben vegetariër.’
« Het intellect
Eerlijk zullen we alles delen? »
« Het intellect Eerlijk zullen we alles delen? »
Fictie
De vegetariër
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Het intellect Eerlijk zullen we alles delen? »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar. Lekker stukje.
Thanx Ewald.
@Cesar: hedendaagse koppensnellers, leuk uitgewerkt!
Dank je Lisette. Dit is helaas dagelijkse kost in Midden-Amerika. Drugskartels hebben hele regio’s in hun macht, en daarbij schuwen ze letterlijk geen enkel middel. Mensen worden soms, met de loop van een vuurwapen tegen hun slaap aan, gedwongen om lichaamsdelen van familieleden op te eten. Dus mijn microverhaal is maar een light-versie van de realiteit.
@Cesar. Luguber stukje. Vandaag maar iets vegetarisch voor mij
Ja Mara, doe mij ook maar een Veggie Burger…