Indianen hebben zo hun eigen manier om hun kroost een naam te geven. Dat doen ze door te refereren aan het moment van conceptie. Het levert klinkende namen op. Die verhalen over conceptie op de meest exotische plekken of op spannende manieren.
Het verhaal van Witte Veder spreekt voor zich. Op de kieteldetails ga ik verder niet in. Grote Bizon vertelt over het beest dat voorbij trok. Volle Maan is ook niet zo moeilijk. Gesprongen Rubber zal ons altijd bijblijven.
Maar wat te denken van Zwarte Veter. Iemand bekend mee? Mogelijk niet. Het verhaal gaat rond dat Wild Paard het even niet meer hield op het moment surprème. Met zijn ballen op springen trok hij alsnog aan de zwarte veter.
Hardop gelachen. Dik hartje dus!
Mien ik had ooit een Franse verkering die altijd met een veter in de weer was. Inderdaad, een zwarte. Met die donkerbruine was het ook lang zo leuk niet.
Lachen om je verhaal dus, zweet memories.
Hij is leuk!!
Namen zeggen altijd veel 😉 Ook de namen van de stammen hebben een bijzondere betekenis.
Haha, je blijft me verbazen Mien, een verhaal om even lekker bij te lachen. Als ik morgen mijn zwarte veters strik, denk ik ongetwijfeld aan jou, of aan Wild Paard.