Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Mensen, Po√ęzie, Studie & werk

Zaterdagnacht

22 juli 2017 | 120w | Mien | 2 |

Ik eet mijn brood, whiskey on the rocks, en zet mijn guitaar in de hoek van de kamer. Uitgespeeld. Klaar. Droef bezie ik de kamer van mijn leven die ik niet meer zal betreden en draai alle deuren mijn rug toe. Hoe mooi was het leven voor de anderen.

Diep in de morgen, vroeg in de nacht. Het is zaterdag, de jeugd gaat uit. Ik zie het, ik voel het, hier is het eind. Jong worden doe ik niet meer. Vliegen is het enige dat ik nog wil. In een stad die mij verstikt. Alles gezien. Vanuit kikkerperspectief. Met zware bas en boose. En nu nu mag ik het vaarwel zeggen. Mijn vermoeide leven. No more music in my saterdaynight.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »