Mistflarden heersen,
houden de zon op afstand.
Het boerenland zwijgt.
Geschokt staan ze daar.
De vrouw stelt haar kind gerust,
de mannen zwijgen.
Een lichaam ligt er.
Ze hebben hem nooit gezien.
Stadskleding draagt hij.
Sirenes loeien.
Gierende remmen klinken.
Politie stapt uit.
Standaardprotocol:
de omgeving afgezet,
mensen weggestuurd.
Het kind rent vooruit,
zijn moeder loopt gebogen,
de mannen rechtop.
De heuvel is groen,
de oyabun geduldig,
staart over het land.
Een verrekijker.
Hij haalt het schouwspel dichtbij,
volgt het onderzoek.
Regels zijn simpel,
Wat zou hem bezield hebben?
Als een zoon was hij.
Geen spijt of wroeging,
emoties laat hij niet toe.
Het is wat het is.
De mist verdwenen.
De zon geeft de akkers kleur.
Het boerenland zwijgt.
Gijs: kille sfeer.
De sfeer,die je poëzie uitstraalt, laat me koud voelen. Misdaad goed weer gegeven.
Mooi!!!
@Gijs: mooi beschreven, poëtisch en toch hard
@Berdien, @Marie, @Simone, @Lisette,
dank voor jullie reacties
@Gijs mooi?
je weet de angst en de spanning goed op te roepen