Ksutopia. Zo spreek je het uit. De iks in schrijftaal ziet er prachtig uit. Met armen en benen even ver gestrekt. In spreektaal wordt het een ander verhaal.
Bij een iks duikt na de ‘i’ een ‘s’ op. Ksu, ksi, kse, ksa, kso. Of een ‘z’. Kzu, kzi, kze, kza of kzo. En er zijn lezers die in gedachten, of fysiek struikelend, er automatisch nog een ‘i’ voor plaatsen. Om de mooie iks zogezegd meer recht te doen. Iksi, iksu, ikse, iksa, ikso. De ‘s’ wordt dan voor in de mond flink tegen de lippen geperst. De ‘z’ wat zachter midden op de tong.
Een uitzondering vormt het woord ‘yahtxee’. De ‘z’ verdwijnt. Een ‘k’ lijkt hem weg te jagen.
Een typefout maken bij het weekthema (yahtxee), dat was me nog niet eerder overkomen (en gelukkig snel gecorrigeerd – maar niet sneller dan Mien een stukje kon typen 😉 ).
Zalig stukje, niks k..
Je speelt vals Frank. ? ? ?
En je doet lisette tekort. ?
Yahtxee is gewoon een bestaand woord. Zoek maar op.
En anders, waarom de leden en schrijvers niet uitdagen voor een stukje creatief denken?
Hoezee, Yahtzee, met een hoofdletter. Ik kruip alweer achter mijn toetsenbord.
Formidabele samenvatting van chaos! Pracht!