Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Liefde, Mensen

Woensdagochtend drie uur

18 juli 2017 | 120w | Mien | 1 |

Twee borsten wiebelen plezierig naast me op en neer. Kedeng, kedeng, maar dan iets langzamer. Wit en warm. Wat is ze mooi. En dan de glans van de maan in haar zilveren haar. Een flonkering die de hele kamer verlicht.

En ik, ik kan maar niet slapen. De whiskey smaakt nog zuurzout op mijn tong. De asbak op het nachtkastje maakt opstaan haast onmogelijk. Mijn god wat stinkt het hier in bed. Een zachte tik op mijn schouder.

“Slaapt ze Simon?”
“Yep, is ze niet mooi?”
“Zo mooi Simon, weet jij nog haar naam?”
“Iets met Roses dacht ik. Yep. Four Roses?”
“Voor Roses? Niet voor ons?”
“Gar, wat wil je nou? Ga toch slapen. Idioot!”
“Hello darkness, smile again!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »