Waarom? Waarom ben ik hier, op een planeet die ik niet ken, in een groeve zonder schaduw, stenen hakkend zolang het licht is? Waarom? Ik heb er niet voor gekozen. Ik krijg er niets voor terug.
Het dorpshoofd wees me aan. Welk recht had hij? Ik had hem niet gekozen tot dorpshoofd. Maar hij kon ook niet anders. Hij moest wel. Hij kreeg er ook niets voor terug.
Mijn vader vertelde dat er vreemdelingen kwamen. Lang geleden. De dorpshoofden wezen iemand aan die met ze moest praten. Hij was niet onze leider, de vreemdelingen dachten dat hij dat wel was. Ze lieten hem een kruisje zetten op een papier met woorden die hij niet begreep.
En daarom ben ik hier.
Gijs: o wat hou ik van dit soort verhalen, met die lagen emotie en feit/fictie erin.
Berdien, dankjewel.
Geïnspireerd door Congo van David van Reybrouck
In minder dan vier jaar tijd werden zo’n vierhonderd verdragen afgesloten. Die waren zonder uitzondering in het Frans of het Engels opgesteld, talen die de hoofden niet begrepen. In een orale traditie waarin men gewichtige afspraken bezegelde met bloedbroederschappen, begrepen de hoofden vaak niet het belang van het kruisje dat zij tekenden onder aan een blad met vreemde tekens.
<3