Geweerschoten klinken in het bos. Zoals iedere zomeravond wordt hier gepicknickt door gezinnen uit het nabijgelegen AZC. Een initiatief van een overijverige ambtenaar die toegangskaarten voor het bos beschikbaar stelde zodat de avondmaaltijd in ‘vrijheid’ met elkaar en de natuur genoten kon worden. Maar vanavond verstomt een ratelende mitrailleur de vrolijke kinderstemmen. Een voetbal ligt verlaten op het speelveld. Twee jongens zitten verscholen achter een iPhone.
‘Wacht. Je moet die tank hebben naast dat politiebureau. Dan zijn ze allemaal dood.’
‘Yeah, sterf mudderfukkers, sterf!’
Vader zit aan de picknick en eet met zijn ogen dicht gerechten uit zijn geboorteland terwijl zijn zoons als spelend een stad belegeren en uitmoorden.
Vrijheid in onze notendop haalt de oorlog niet uit een kind.
« Notendop
Nootbreuk »
« Notendop Nootbreuk »
Cultuur, Maatschappij, Mensen
Vrijheid in een notendop
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Annette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Notendop Nootbreuk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Annette: mooi beschreven contrast!
Dankjewel Lisette!
Hoi Annette, sterk en reuze spannend, pas bij de Iphone en gesproken tekst viel het kwartje. Chapeau!
(zoons al spelend)
<3
Spannend verhaaltje
Knappe tegenstelling
Dankjullie wel voor de reacties!
Ik zag het ook al Ton, ga het gelijk aanpassen als dat lukt. Kwam er net niet bij.
Heel knap de tegenstelling verwoord, Annette!
Boeiend en realistisch verhaal.
Dankjewel Nel, het is ook waargebeurd. We liepen dinsdag in het bos, en toen ‘gebeurde’ het.
Heel goed
Dankjewel Nancy!
Mooi stukje, Annette. Goed om stil te staan bij een generatie kinderen die opgegroeid is in een oorlog.
Dankjewel Nycway! Ja en hoe spel en werkelijkheid wordt ervaren.
de verschrikkingen van de oorlog blijf je voelen.