Mijn opa kwam niet uit Brabant. Hij reisde vanuit Maassluis naar ons in Breda. Eerst ging hij dan nog even naar de zaak. Voordat hij met pensioen ging, was hij werkzaam bij de lokale ijzergieterij. Kennelijk hadden ze daar soms zijn advies nog nodig.
Ooit was mijn moeder zijn oogappel: zijn jongste kind, vernoemd naar zijn vrouw, mijn oma. Toen die stierf, trouwde opa kort daarop opnieuw, met één van haar deftige zussen. Mijn moeder is daar nooit echt overheen gekomen.
Mijn moeder spande zich in om het hem naar de zin te maken. We baden een protestants Onze Vader, onze messen lagen op leggers van ivoor.
Hij was heel lief voor mij.
En ja, ik heet naar mijn moeder.
Lisette wat een mooie historie recht uit het hart.Hartje natuurlijk. Ik ging even met je mee naar Breda en je opa.
@Marie, dankjewel!
Mee aan de hand in jouw verhaal. Mooi!
@o_verschreef, fijn dat je mee wilde lopen
Mooi en meeslepend verteld, Lisette, dit stukje familiegeschiedenis.
Hier zit een veel langer verhaal in, denk ik. Voor een zeer kort verhaal vond ik die tijdssprong wat moeilijk lezen.
Foutje gevonden: protestant moet protestants zijn.
@Nel, dank voor je compliment!
@Hekate, je hebt wel gelijk. Ik heb heel veel geschrapt wat hier allemaal aan vast zit. Ik ga het een keer uitwerken, maar dan komt het dus niet meer op deze site te staan!
Ik zal de fout herstellen, ik weet het nooit met dit soort woorden, dank voor je tip.
@Hekate, aangepast