Al hardlopend ben ik weer terug waar ik begon. En vraag me in toenemende mate af, of het nu gewoon mijn midlifecrisis is die me parten speelt. Iets van nog één keer vlammen voor we bedaren. Of pas ik gewoon niet in die al te vaste structuren?
Want van tijd tot tijd wil ik gewoon even stoppen, de boel bekijken, het stuur omgooien en gas geven.
De maan hebben we alleen bereikt door te durven vliegen. En elke keer als er een raket vertrekt dan vlamt het. Maakt een hoop herrie. Maar we komen wel ergens.
Vlieg met me mee. Mik op die maan. En als je mist? Dan stranden we op de sterren eromheen. Ook een mooi uitzicht daar.


Mooi slot waarin de titel ook wordt verklaard.
@Arjan: tis dat al dat maangedoe zo’n hoop geld kost, maar verder droom ik graag met je mee!
@Ewald. Dankje! Nu terugziend, denk ik dat een titel eigenlijk al de gehele tijd een beetje helder moet zijn..
@Lisette. Zo te lezen kunnen we carpoolen. Of raketpoolen.