Ik vroeg om zonneschijn.
Ik kreeg enkel regen.
Ik vroeg om veilige fietspaden.
Ik kreeg een boete voor fietsen op het voetpad.
Ik vroeg om energie.
Ik werd alleen maar moeër.
Ik vroeg om een trouwe echtgenoot.
Mijn lief weet niet eens wat het woord “trouw” betekent.
Ik vroeg dan maar om een trouwe viervoeter.
Mijn hond rende weg tijdens het uitlaten.
Ik vroeg om een slanke lijn.
U bracht mij overheerlijke chocolade en marsepein.
Ik vroeg om een vrede op aarde voor alle mensen van goede wil (en vooruit dan maar, ook voor die van slechte wil).
Ik kreeg nul op het rekest.
Sinterklaas, hebt u mijn lijstje wel gekregen of hangt het nog ergens vast in de schoorsteen?

Hekate, in al je bescheidenheid vraag je geen hartjes, dus van mij krijg je er een! Verder gun ik het je dat Sint alsnog je wensen inwilligt.
Och och, dat zit dus allemaal niet mee. Sinterklaas doet tegenwoordig ook alles digitaal, dus misschien leest hij dit wel.
Sterk stukje Hekate. Het doet mij denken aan een uitspraak van Godfried Bomans: “Alle sprookjes hebben dit met elkaar gemeen, dat zij zich bezighouden met het verlangen en niet met de vervulling.”
Mooi Hekate! En sluit me aan bij Levja. Blijf verlangen. Is het enige dat echt telt.
zoveel onverhoorde wensen. Goed geschreven Hekate.
Tja, ik ben Sinterklaas niet. Anders wist ik het wel….
@Hekate. Ik hoop dat er alsnog wensen in vervulling gaan.
Ach, hoe triest en mooi geschreven, Hekate.
ik vind het juist humoristisch, leedvermaak is ook vermaak